فاک ایت
این شما و این هم بسته انیمه و مانگاهای دوران شیرین جنگ که از سر بیکاری یه بخش شو دیدم و خوندم
خیلی طولانی نمیکنم هر کدوم رو معرفی شون رو، ولی سر جمع اینم احتمالا یه طوماری بشه برای خودش
Clevatess
کلواتس یه انیمه High Fantasy ـی ایه که اساسا تو نگاه اول یه پارودی Edgy و ناشیانه از سنت های Dragon Quest و شایع ژانر به نظر میرسه. یه شخصیت قهرمان مونث که با بقیه گروه قهرمانا به صورت خیلی کلاسیک میرن شاه شیاطین رو شکست بدن ولی در عوض تیکه تیکه میشن و فقط همین بشر به زور زنده میمونه و مجبوره بردگی این شاه شیاطین رو کنه و قص علی هذا...
منتهی خفنی Clevatess اینه که هر چند خیلی آروم و آهسته ولی در نهایت میتونه گلیم خودش رو از آب بکشه بیرون و نتیجه نهایی و نقطه اوج این فصل تو قسمت آخرش واقعا تو ذهن مخاطب میمونه و دلش به این گروه و پارتی عجیب غریبی که توشون یه قهرمان زن رویاپرداز، یه شاه شیاطین بی نهایت مغرور، یه شاهزاده یک و نیم ساله و پرستار خرزور و بامزه است بند میشه و دوست داره ببینه ادامه داستان شون چی میشه.
یه چیز جالبی هم که این انیمه داشت اینه که کیفیت ساخت کار عملا تا قسمت آخر خیییییلی معمولیه. بعد نمیدونم چجوری و با چه جادو جنبلی ولی قسمت آخر واقعا از حیث کارگردانی و سکانس اکشن و احساسی و اینا رسما تو سطح تاپ های فصل خودش بود.. به قولی از این ساندویچ هاست که گاز آخرش خیلی خوشمزه است
نمره: 8/10
The Invisible Man and His Soon to be Wife
یکی از اون کارهای Slice of Life های به شدت بامزه فصل پیش که قبلا مانگاشو خونده بودم. یخورده کار Woke ـیه ولی خب نمیزنه از مرز Wokeslop رد کنه و قابل مشاهده است
داستان یه آژانس کارآگاهیه که دو تا همکار توش با سرعت خیلی مناسب و دوست داشتنی ای عاشق هم میشن. فقط زوج ما یکی شون یه مرد از نژاد آدم های نامرئیه و اون یکی هم یه خانم مادرزاد نابینا است و این دو تا با هم خیلی بامزه اند
البته این انیمه هم یهو تو قسمت 10 یا 11 اش بود، میزنن به سیم آخر و رسما برای یه قسمت رسما تیم آل استار ژاپن که هیچی، تیم آل استار جهانی رو از همه کشورها جمع می کنن واسه ساخت اون قسمت و نتیجه اش واقعا خارق العاده است.
ولی فقط برای همون قسمته و بقیه قسمت ها یه کیفیت خیلی ثابت ولی خوبی داره.
نمره: 7/10
Majou de Oyasumi
سه تا انیمه کمدی دیدم این فصل... بهترین شون این نیست.... ولی خنده دارترین شون همینه.
Majou de Oyasumi دومین انیمه پارودی از اصول فانتزی Dragon Quest ـه و این یکی خیلی سرراست تر کارت هاشو بازی می کنه.
شاه شیاطین، شاهزاده خانم رو از قلعه اش میدزده تا قهرمان قلمرو آدم ها رو تحریک کنه که عازم یه ماجرای عظیم برای رسیدن به قلعه مخوفش بشه...
فقط این شاه شیاطین ما بنده خدا نمیدونه این شاهزاده خانمی که دزدیده یه دختر به شدت وسواسی در مورد خواب شه و هیچ کس و "هیـــــچ" چیزی نمیتونه مانع بین این شاهزاده خانم و خواب نازش باشه.
13 قسمت این انیمه خیلی اپیزودیک ـه و اولش هر چند معمولیه و قسمت به قسمت با شخصیت های بیشتر و سناریوهای مختلف و ارتباطات شکل گرفته تر هی بهتر و بهتر میشه.
وای قسمت آخر که اون نگهبانه خاطرات سویاهیمه رو برای اینا تعریف می کنه و سویا رسما آبروغن میسوزونه با قسمت هایی که رسما قلمرو یخبندون رو ایستگاه می کنه خیلی خنده است
کار محشریه این واقعا
نمره: 9/10
KonoSuba Season 3
من هر فصل این جوریم که بالاخره این فصل نویسنده کونوسوبا کم میاره و انیمه لوس میشه
به طرز عجیببی هنوز این اتفاق نیفتاده و فصل 3 هم مثل همیشه عالی و خنده دار بود. ولی خب اون آرک اول از آرک دوم به وضوح بهتر بود با اینکه آرک دوم رو هم دوست داشتم
وای اون سکانس آخر بخشی که بدن هاشون عوض میشه خیلی خندیدم ولی
دهنت سرویس مگومین
نمره: 8.5/10
Sousou no Frieren Season 2
بسیار فصل خوبی بود و چقدرم در حق پسرم استارک لطف کردن این فصل
ولی خفنی این فصل اینه که با همه خوبی هاش تو هر قسمت، خیلی آروم و حرفه ای مخاطبشو برای فصل بعدی و آرک Golden City آماده می کنه. آرکی که به غایت بهترین آرک سری و یکی از بهترین و خاص ترین و باحال ترین داستان هاییه که تو این جور مانگاهای فانتزی خوندم و یکی از اون بخش هاییه که جای پای فریرن رو به عنوان یکی از غول های ژانر فانتزی محکم تر می کنه
9.5/10
Link Click
فصل اول و دوم Link Click رو تو این اوضاع دیدم. اگه اشتباه نکنم این یکی از هایپ ترین دونگهواهای موجوده
و خب یه بخش اعظمی از هایپش قابل درکه. ولی هنوزم به طرز عجیبی فکر می کنم تو این ژانر جنایی موش و گربه، چیزی رو دست Death Note نیومده.
ساختار اپیزودیک فصل اول ولی واقعا جالب بود و خود ایده حل پرونده ها و سفارش ها از طریق قدرت سفر به عکس ها واقعا ایده جالبیه. ولی خب داستان به نسبت سریع میزنه تو خط جنایی و داستانی کردنش و با این که موفق میشه تو گسترش ایده اش، بازم من دلم برای فضای اوایل فصل یک تنگ میشه. اون قسمت مربوط به اون پسره تو روستا واقعا Payoff خفنی داشت!
فصل دوم هم به نوبه خودش خیلی خوب بود
در کل من هر چی کمتر در مورد انیمه بگم بهتره. نمیگم جزو تاپ های ژانرشه (و یه سری جاهاش واقعا کناف جنایی داستان بیشتر از این که کشش داشته باشه، کش داره و خسته کننده است) ولی واقعا خفنه و هایپی که دورش هست به حقه. به شدت پیشنهاد میشه.
نمره: 9/10
Golden Time
سعی کردم سراغ یکی از رومنس های به نسبت قدیمی ای برم که یه مدتیه تو لیستمه....
و خب به شدت ناامید شدم.
داستان Golden Time ایده قوی ای داره. این که تو دانشگاهه جریانش خیلی خوبه و به نظرم رابطه رومانتیک و Lovely Dovey بین دو شخصیت اصلی به شدت چیز بامزه و دوست داشتنی و به طرز جالبی واقع گرایانه است. با این حال درامای بین شخصیت ها، علی الخصوص و علی الخصوص پلات اصلی خود شخصیت اصلی و فراموشی حافظه و بحران هویتی اش به هیچ وجه خوب کار نشده و خیلی حوصله سربره.
داستان هم یه بخش اعظمی اش به نظر میاد داره دور خودش میچرخه و هیچ جای خاصی نمیره که بیشتر رو مخ میبره کل انیمه رو.
با این حال خود بخش رومنس داستان عالیه و نویسنده میفهمه حس رومانتیک فوق عشقولانه بین دو نفر میتونه چجوری جذاب باشه.
نمره: 5/10
Twin Star Exorcist
اگه دقت کرده باشید تا این جای این لیست جنگ زده ما هیچ خبری از شونن های کلاسیک نبوده و دلیلشم اینه که عطش همیشگی من نسبت به این ژانر رو تو این مدت کامل با این یکی کار رفع کردم.
Twin Star Exorcist کار واقعا عادی ایه تو نگاه اول. یه داستان با دو تا شخصیت اصلی مذکر و مونث که همون اول محکوم به ازدواج به هم اند و جفت شون هم قوی اند و شیاطین و هیولاها سر و کله شون زیاد پیدا میشه و جامعه مخفی جن گیرها و.... دیگه خودتون برید تا آخرش.
کار به وضوح محصول موج عظیم کارهای ستینگ جن گیری ـه که اواسط دهه 2010 با کارهایی مثل Demon Slayer و Jujutsu Kaisen شکل گرفت و دقیقا همزمان با اون ها هم اومده.
شانس بد Twin Star Exorcist ولی این بود که اقتباس انیمه ایش افتاد دست Pierrot و توضیحش طولانیه ولی کاری که پیروت با انیمه این کار کرد دست کمی از عملیات تروریستی نداشت!
هنوزم کل قضیه انیمه TSE یکی از اون فجایعیه که هر وقت یه انیمه فن قدرنشناس از عدم وفاداری کامل انیمه اقتباسی نسبت به مانگاش میناله، ملت کل این انیمه رو میکوبونن تو صورتش که خدا رو شکر کنه
این قضیه خیلی زور داشت. چون TSE واقعا جزو بهترین های اون موج بود و الان که وقت کردم تا آخرش رو بخونم میتونم بفهمم چرا فن هاش این قدر حرص میخورن از سرنوشت انیمه. کاریه که واقعا نویسنده اش رو پیسینگ و توسعه شخصیت های فرعی و نگه داشتن فضای داستان تو حاشیه امن شاد و خشن کارهای شونن استاده و خودشو خیلی جدی نمی گیره. به شدت خوندن این مانگا حال میده و اکشن اش مثل یه رود روونه، سبک هنری مانگا عالیه و داستان خیلی منظم رو به جلو حرکت می کنه و هر کدوم از چند تا تایم اسکیپ داستان واقعا همه چی رو با خودش جلو میبره.
حتی با این که کلیت داستان چیز خاص و متحول کننده ای نیست ولی هیچ جای داستان خسته کننده نیست و اصول اساسی ژانر شونن که مخاطب رو از یه چپتر به چپتر بعدی میبره این جا به روون ترین شکل ممکن رعایت شده.
مشکل اصلی ای اگه مانگا داشته باشه اینه که یه سری از مرگ ها تو آرک های پر زد و خورد داستان واقعا بی اثراند رو خواننده. به هر حال کلیت اثز از اول تا آخرش یه کشش خیلی خوبی داره که ولت نمی کنه. خیلی زور داره کار شونن به این خوبی واقعا همه اعتبارش قربانی یکی از بدترین اقتباس انیمه ای های زمان خودش شده
نمره: 8.5/10
Witch Hat Atelier
این جوری بود که من خیلی وقت پیش مانگا رو تا اوایل آرک Silver Night Festival خونده بودم و یه مدت هم آنگویینگ هر ماه میخوندم داستان رو تا این که رفت گوشه ذهنم و وایسادم تا بیشتر ازش بیاد.
فلش فوروارد به ایام شیرین جنگ که انیمه اقتباسی این کار اومد و هولی شعط عجب اقتباسی. آرت استایل شیراهاما سنسی از اون چیزهاست که من اصن تصور نمی کردم بشه تو زبون انیمه به اون قدرت اقتباس شه و این لعنتی ها واقعا از پس این کار براومده بودن.
منتهی این قدر کارشون خوب بود که بعد 5 قسمت رسما قاطی کردم و دوباره از ادامه همون قسمت 5، مانگا رو یه نفس تا آنگویینگ خوندم
This is a Fucking Masterpiece
آرک Silver Night Festival و پلات توییست های فاکدآپ آخرش که پشت به پشت رو سر کوکو خراب میشن واقعا یه چیز تاریخی ایه. الان دوباره ناراحتم آنگویینگ شدم و ماه به ماه باید صبر کنم چپتر بیاد.
نمره: 10/10
Jigokuraku
البته راستش یه شونن دیگه هم خوندم این مدت
جیگوکوراکو کار شونن معروف و خوبیه ولی حقیقتا با این که کوتاه و متمرکزه داستان ولی بازم کلیت اش اندازه Twin Star Exorcist بهم نچسبید.
و نمیدونم چرا. حس می کنم مانگا هیچ کار اشتباهی نکرد تو روایت داستانش ولی بازم اورآل اثر نهایی چیز اون قدره دلچسبی نبود. انگار که "روح" کار ضعیف باشه از اول
بازم خوشحالم تمومش کردم. کار خشن و قشنگیه
انیمه رو البته هنوز هیچی ندیدم. شاید انیمه اش بهم بیشتر بچسبه. شده پیش بیاد با انیمه یه کار خیلی بیشتر از مانگاش حال کنم. البته خیلی نادره این قضیه.
نمره: 7/10
Clover
کلاور حقیقتا خیلی کار داستانی ای نیست.
نمیشه اصن تو کلاس مانگاهای عادی دسته بندیش کرد. از صفحه اول که این کار رو میخونید میفهمید با یه چیز عجیب و خاص طرفید.
نمیدونم چطور بشه گفت...
انگار مانگای موزیکال و شاعرانه است!
به شدت عجیبه Clover و دو جلد کوتاهش بدون این که داستان خیلی پر و پیمونی رو بیان کنه، مانگاییه که غنای هنر و روایت خاصش وقتی بگیره تو رو، واقعا ولت نمی کنه.
من از قدیم الایام به واسطه Code Geass و Cardcaptor Sakura احترام زیادی برای بر و بچ CLAMP قائل بودم
ولی با Clover (و یخورده ای که از Tsubasa Chronicles خوندم) این گروه مانگاکا برام الان رسما تو سطح خدایان مانگا و در ردیف افسانه هایی نظیر آکیرا توریاما، آراکی هیروهیکو؛ اوسامو تزوکا و کنتارو میورا قرار میگیرن. تسلطی که اینا به جریان مانگا رو صفحه کاغذ دارن اصلا چیز عادی ای نیست و این برای من که این مدت پشت هم هی مانگا میخوندم حتی بیشتر از قبل مسجل و مشخصه.
نمره: 10/10
Fate Strange Fake
گفتم بعضی موقع ها یه سری انیمه ها هست که می بینم شون بیشتر از منبع اقتباس اصلی بهم حال میده و این موارد نادر اند!
فیت استرنج فیک یکی از اون موارد نادره و چیزی که حتی عجیب ترش می کنه اینه که من عاشق رمان اصلی اثرم و 8 جلدی که خوندم خیلی برام خاطره انگیز و مورد احترام ـه.
داستان جنگ جام مقدس تقلبی و واقعی تو قلب آمریکا و تقابل چند جانبه شر و خیرهایی که منتهی به یکی از آشوب برانگیزترین کارهای اکشنی میشه که تا حالا خوندم؛ فصل پیش به بهترین شکل ممکن به انیمه تبدیل شده.
تنها مشکلی که میشه گفت انیمه داره اینه که حتی کمتر از رمان اصلی به کسایی که رفرنس های این کار به بقیه آثار Type-Moon رو نمیگیرن اهمیت نمیده و سعی نمی کنه چیزهایی که روشن نیستن رو کامل توضیح بده.
Fate Strange Fake تو دل خودش پر چیزهایی که طرفدارهای سری Fate و Tsukihime و Kara no Kyoukai و مابقی کارهای Type-Moon باهاش حال می کنن.
از اهمیت تاریخی ریچارد و الهام گیری اش افسانه های شاه آرتور که خب سیبر محبوب مون تو Fate Zero و Fate Stay Night بود بگیر
تا حضور خون آشام ها به صورت کامل تو بطن داستان و رفرنس های عمیق به ساز و کارشون که از دنیای Tsukihime میاد
و صد البته دیگری سازمان سحر و جادو، لرد ال ملویی دوم و شاگرد پر جنب و جوشش فلت که رسما انگار یه بریده ای از رمان های Adventures of Lord El-Melloi II اند.
و حتی رفرنس های عمیق تر به Fate Grand Order صدقه سری حضور فیلیا و...
این رفرنس ها بدبختیش اینه اصن سطحی نیستن. یه تیکه اوایل فصل، ارباب آرچر واقعی (آلکیدس) میاد کارگاه خفن شو به سرونت اش نشون میده که توش با تبدیل آدم به سنگ جادو، باتری مانا میسازن. بعد همین جوری اون وسط یه خط دیالوگ میندازه که آره ایده اصلی این نوع کارگاه رو آرتوم گالیا داده
بعد نه میگه آرتوم گالیا کدوم خریه، این نوع تبدیل آدم به مانا که رسما غیرانسانیه از کدوم گوری اومده و... . نگو این رفرنس عمیق به Fate Stay Night UBW و دقیق ترش پلات لاین کستر (مدئا) است که مستر اولش همین آرتوم گالیا بود که جلوی روی کستر می گرفت بچه ها رو قربونی می کرد تا باتری مانا بسازه و کستر با Rule Breaker زد قراردادشو شکوند و اربابشو کشت و...
از این تریپ رفرنس های تیز خیلی داره انیمه که رمان یخورده توضیح میداد ولی انیمه حتی از همون هم میگذره
طبیعتا این برای من ضعف نیست. من عشق می کنم با اراداتی که ناریتا به کلیت Type-Moon داره و ایونت آخری هم که برای Fate Grand Order نوشته خیلی خوب این رو نشون میده
و در هر صورت خارج از این رفرنس های تودرتو هم Fate Strange Fake واقعا یه کار اکشن افسانه ای ایه که شخصیت ها و برخوردهاشون رو مثل یه میدون جنگ غیر قابل پیش بینی به تصویر می کشه.
نمره 10/10
City The Animation
چی بگم
چیزی ندارم بگم
جلال و جبروت Kyoto Animation
همین فقط
10/10
ولی فقط بگم با این که عملا یه جورایی این کار دنباله معنوی Nichijou ـه و کمدی قوی ای هست، به اون اندازه خنده دار نیست. در عوض تو یه سری زمینه های دیگه کاملا چند قدم رو به جلوئه ولی این که اون حس و موارد چی اند رو به نظرم خودتون ببینید بهتر می فهمید. خیلی کار خاصیه City The Animation و هر چی فکر می کنم بیشتر برام داره به بهترین انیمه پارسال تبدیل میشه
Google