چقدر خوب بود فصل اول A Knight of the Seven Kingdoms. قبلاً چند تا پست در مورد کتابش زده بودم و خیلی ازش لذت برده بودم، ولی فکر نمیکردم بتونن همچین اقتباس تر و تمیزی ازش دربیارن.
به هر حال باید در نظر گرفت که سری اصلی هفتگانه (که البته معلوم نیست مارتین تا قبل از مرگش دو تا کتاب آخر رو تموم کنه یا نه)، خیلی چیز عظیمتری هست و پُر از خاندانها و شخصیتهای مختلف و اتفاقات متنوع و جک جونورهای ریز و درشت، یا House of the Dragon هم با اینکه تنوعش کمتر از سری اصلی بوده، باز کلی ماجرا و اکشن و اژدها و... داشته. ولی این یکی در مقایسه با اونها خیلی لطیفتر هست و نه خبری از اژدها و تهدید آخرالزمانی(!) هست و نه تنوع خاندانها. یه حالت محدودتر و شخصیتری داره و برای همین فکر میکردم ملت زیاد استقبال نکنن و بگن حوصلهمون سر رفت و از این صحبتها.
ولی انقدر خوب و باکیفیت ساخته شده که گذشته از بخشهای تماشایی مثل مبارزات، حتی جاهایی که خبری از حادثه خاصی نیست و فقط یه سری دیالوگ رد و بدل میشه هم آدم کلی لذت میبره. از انتخاب مناسب دو بازیگر اصلی و بقیه بازیگرها، تا ترکیب خوبی از سکانسهای کمدی و غمانگیز، یه کاری کرده که برای من تبدیل شد به یکی از بهترین فصلهای کل این مجموعه آثار مارتین. حتی شاید اغراق نباشه اگه بگم از دید من کیفیت سریال از کتاب هم بالاتره و به ندرت پیش میاد که همچین نظری در مورد اقتباسهای سریالی/سینمایی از کتابها داشته باشم.