مسلم هستم معتاد شماره دو 🤚 :D
اول از همه بگم که بازی به هیچ وجه راهنمایی نمیکنه، یک ساعت اول بازی داشتم دور خودم میچرخیدم تا بالاخره از یه روش کاملا غیر معمول فهمیدم چطور باید پیشروی کنم (که اینجا نمیگم که خودتون برین پیداش کنین :D)
دوم اینکه از باس اول به بعد تازه تفاوتش با بازی های RPG دیگه...
این چه کاری بود با ما کردی؟ از کار و زندگی انداختیمون :D الان وارد کتابخونه شدم و تا اینجا بازی بیشتر از دیمون سولز برای من یادآور اسکاریم و سبک باستانی دانجن کراولر هست :D
با این همه ثروت، همسری که دیگه توان همراهی با کمر آقا رو نداره و جامعه آزادی که پسرهای 15 ساله علاف بیشتر از ایشون تعداد رابطه در هفته دارن، معلومه که همه شون دم به تله میدن. ما هم بودیم گول میخوردیم :D
بازی تموم شد. تقریبا سر هر چک پوینت یه بار کرش میکرد و دوباره باید بازی رو ران میکردم تا رد بشه. سه چهار جا هم بود که هر سری کرش میکرد و با همین روشی که قبلا گفتم ردش کردم. یکی از اونجاها هم اندینگ بازی بود که رفتم از یوتیوب دیدمش دیگه. به غیر از این کرش کردن ها بازی خوب و روان اجرا شد و احتمالا...
این پورت The Last guardian رو دارم میرم. تعداد کرش های بازی خیلی کمتر شده. یه بخشی فقط بود که دائما کرش میکرد که یه گزینه سازنده برای پورت گذاشته که با گرفتن L1+L3 داخل بازی stage های بازی نمایش داده میشه و من از اون طریق از چک پوینت بعدیش اومدم و ردش کردم.
بخش آخر دانشگاه منو یاد یه مرحله از بازگشت به قلعه ولفنشتابن انداخت :D
معمولا به سولزلایک ها نمره کم میدن که بعضی وقت ها حقشون هم هست ولی این دیگه در حد ۸ بود.
یه سولزلایک خوب دیگه هم تموم شد :D
به غیر از یکمی مشکلات فنی و کمبود دشمن (عملا از اول تا آخر بازی با همون دشمن ها میجنگیم) در باقی زمینه ها بازی خیلی خوب ظاهر شد مخصوصا لول دیزاین پیچ در پیچش رو دوست داشتم و بهترین جایی که بروز کرده بود در مرحله university بود. باس فایت ها هم به غیر از اولی...