چرا بعضی یک دفعه از بازی کردن زده میشوند ؟

ravi

کاربر سایت
Nov 20, 2008
1,893
به خودت میای و میبینی وقت تلف کردنه
( اونایی که سنشون بالاست تو دهه ۳۰ زندگیشون هستن رو به دهه ۴۰ متوجه میشن چی میگم )

اگه تفریح برای شما وقت تلف کردنه که کلا زندگی رو درک نکردین...

اگه تفریح وقت تلف کردنه پس سینما تلویزیون گیم سفر و خیلی چیزهای دیگه هم وقت تلف کردنه
 

AZOTH

کاربر سایت
Aug 7, 2013
113
نام
زارع
درود.
کسیکه بازی و تفریح کردن را یک عمر تجربه کرده باشد از آنها زده نمی شود. انسان همیشه و در همه حال نیاز به بازی و تفریح دارد. برای تجدید انرژی در کل همیشه نیاز می باشد. این امکان وجود دارد که نوع تفریحات و بازی های هر آدمی با همدیگر فرق داشته باشد. برای مثال یکی از کتاب خوندن لذت میبرد و یکی هم از بازی های کامپیوتری. وقتی انرژی نداشته باشیم چگونه بیاندیشیم و کار کنیم. شنیدید میگویند ترک عادت موجب مرض میباشد. یک فوتبالست که از بچگی تا بزرگسالی عاشق فوتبال بوده میتواند یکهویی فوتبال را کنار بگذارد و بگوید من از فوتبال زده شدم؟ فقط تجدید انرژی نیست ما در کل در موازات تحصیلات و شغل و چرخاندن خانواده با بازی و تفریح بزرگ شدیم و خاطرات نوستالژیک ساختیم. اتفاقا در این روزهای کرونایی و این زندگی واقعی خسته کننده از همه وقت الان بیشتر از همه به تفریح کردن نیاز داریم.
 
آخرین ویرایش:

saeid72

کاربر سایت
Sep 12, 2010
897
دلیل اصلی تکراری شدن و عدم پیشرفت بازی هاست
یه دورانی گیم بازی میکردیم هی میگفتم خب چند سال دیگه مثل فیلم طبیعی میشه و هوش مصنوعی مثل واقعی میشه و کل محیط پویا میشه و... هیچ کدوم اینا اتفاق نیفتاده دیگه امیدی هم ندارم حتی 20 سال دیگم امیدی ندارم. ممکنه بشه شایدم نه
من به چیزی نیاز دارم که واقعیت مجازی باشه و کل محیط مثل واقعیت و پویا باشه و کلی حس گر و لباس مخصوص بهم وصل باشه برای تجربه واقعیت دنیای بازی مثل درد و سرما و گرما و تیر خوردن. کلا وقتی تو بازی هستم انگار در یک دنیای واقعی دیگه هستم و کاملا تجربه کنم. میدونم که این زمان بلاخره فرا میرسه و آیندگان لذت میبرن. اگه در زمان حیات من اتفاق بیفته حاضرم هرچی پول و سرمایه دارم براش بدم و برام جذاب میمونه. اگه کامل طبیعی و پویا بشه فقط در صورتی تکراری میشه که زندگی واقعی هم تکراری بشه و دوست داشته باشی دیگه زنده نباشی. وگرنه کلی ایده میشه پیاده کرد که لازمه اش طبیعی بودن مطلق و واقعیت مجازی و هوش مصنوعی در حد واقعیت و حسگرهای مورد نیاز برای تجربه احساساتش هست
مثل فیلم player one به عنوان یک بازی اکشن و یا چیزی مثل فیلم Inception از لحاظ ایجاد محیط شبیه بهش به عنوان شبیه ساز زندگی نه مثل رویا که در این فیلم هست. این دو مورد رو بسازن اگه من خسته شدم انوقت یقه ام رو بگیرین و بگین مشکل از من بوده :D
 

AZOTH

کاربر سایت
Aug 7, 2013
113
نام
زارع
شاید باورتان نشه من حتی اگر یک بازی را هم پیدا کنم که گرافیک معمولی یا درست و حسابی نداشته باشه یا داستانش هم درست و حسابی نباشه، اما بتوانم باهاش حال کنم و خاطره نوستالژیک بسازم خیلی خوشحال خواهم شد و کمال لذت بازی کردن را با آن خواهم برد. من فقط بازی میکنم که حسابی حال کنم. به امتیارهای بازی هم اصلا کاری ندارم.
:-) :-) :-)
 

Amir.pinki

کاربر سایت
Jul 15, 2011
171
نام
امیرحسین
من از دوران بچگی تا الان که 30 سالمه دارم هر روز بازی میکنم و هیچ وقتم از بازی کردن خسته نشدم . هر روزم سر کار میرم . به نظرم اینایی که میگن بازی کردن واسه بچه هاس درکی از بازی کردن ندارن . فکر میکنن بازی کردن یه فوتبال و ماشین بازیه که بچه ها تو خونه هاشون با کنسول میشینن بازی میکنن . هیچ تفریح دیگه ای هم مثل بازی کردن بهم لذت نمیده . به طوری که اگه یک هفته بازی نکنم احساس میکنم یک چیزی تو زندگیم کمه .
 

amir_amd

Loyal Member
Oct 5, 2005
1,402
نام
امیر
به خودت میای و میبینی وقت تلف کردنه
( اونایی که سنشون بالاست تو دهه ۳۰ زندگیشون هستن رو به دهه ۴۰ متوجه میشن چی میگم )

من تو دهه 40 زندگی هستم و بزرگترین تفریحم گیم هست.
تا وقتی زنده باشم و بتونم بازی میکنم.
تازه آرشیو کامل کنسولها را هم دارم اکثر مواقع بر میگردم حتی اتاری 2600 بازی میکنم. یا بقیه کنسولها و بازیها قدیمی.
 

Sega_genesis

کاربر سایت
Apr 27, 2021
632
من تو دهه 40 زندگی هستم و بزرگترین تفریحم گیم هست.
تا وقتی زنده باشم و بتونم بازی میکنم.
تازه آرشیو کامل کنسولها را هم دارم اکثر مواقع بر میگردم حتی اتاری 2600 بازی میکنم. یا بقیه کنسولها و بازیها قدیمی.

مشکل ما اینجاست تو این سن و این کشور هیچ تفریحی نداریم و تنها سرگرمی باقیمانده ما فقط و فقط و فقط گیمه
که اونم خیلی گرون شده این ۳ سال اخیر

البته هر چیزی از حد بگذره اعتیاد میشه
 

Rezaenslaved

کاربر سایت
Aug 25, 2020
554
این داستان برای همه اتفاق می افته.من بارها با این مشکل مواجه شدم و تنها راه حلش اینه که با جماعت گیمر دائم در ارتباط باشیم مثلا همین بازیسنتر
منم مدتها خوب بازی نمیکردم،اما گیم پس و آرشیو بزرگش شدیدا منو به گیم علاقه مند کرد
و خیلی بیشتر بازی میکنم و بیشترین لذت میبرم
 

rezvideo

کاربر سایت
Oct 3, 2005
1,211
نام
رضا چشمی
منم مدتها خوب بازی نمیکردم،اما گیم پس و آرشیو بزرگش شدیدا منو به گیم علاقه مند کرد
و خیلی بیشتر بازی میکنم و بیشترین لذت میبرم
دقیقا
گاها نیاز به محرک داریم
 

Vesemir

A WITCHER ON THE PATH
کاربر سایت
May 29, 2014
952
نام
کیوان
من در سن 27 سالگی همین دیروز از فرصت تعطیلی استفاده کردم و 8 ساعت بازی کردم، همشم تو یه بازی بودم، ولی دوستام همشون عملا گیم رو کنار گذاشتن در حد هفته 2-3 ساعت بازی میکنن همش هم بهم میگن چقدر حوصله داری،
بنظرم ترک گیمینگ 2 تا علت اصلی داره یکی شست و شوی مغزی والدین که گیم وقت تلف کردنه و این تو ناخودآگاه آدم تاثیر داره و وقتی بزرگ میشه همین اعتقاد پیدا میکنه، دلیل دوم بی حوصلگی که دلایل مختلف داره در حالیکه گیم یه کاریه که واقعا حوصله و تمرکز میخواد تا جذبش بشی و واقعا خیلیا این حوصله رو با افزایش سن دیگه ندارن.
البته محرک هم بی تاثیر نیست من از موقعی که کنسول نسل نه خریدم بازی کردنم بیشتر شده، چون یه عامل جذاب اومده تو گیمنگم، یا مثل وقتی E3 میشه یا یه بازی خفن جدید معرفی میشه آدم دوست داره بیشتر گیم بزنه ولی این محرکها موقتیه بنظرم و 2 عامل بالا اصلی ترین عواملی هستن که بعضی گیم رو کنار میزارن.
 

darksider666

کاربر سایت
Mar 8, 2016
629
نام
رضا قاسمی
بازیباز واقعی هیچ وقت زده نمیشه چون دائم سوخت بعدییش در راهه مثلا یک بازیباز واقعی از الان منتظر الدن رینگه برای مثال یا مثلاً میخواد بدونه دیابلو 4 رو با چه کلاسی بازی کنه !من از همین الان دارم نقشه میکشم مثل تمام باز یهای دیابلو دفعه اولم ر و با کلاس بربر برم ! یا همین الان سرکارم دارم به هالو نایت فکر میکنم چون دارم بازیش میکنم روی سوییچ الان تو کیف همراهمه . منتظر فرصت هستم . اصلا نمیشه بیخیال بازی شد اگر واقعا بقول معروف ترو پشن داشته باشی شور و اشتیاق اون موقعه غیر قابل خاموش شدنه. چون هیچ وقت نمیتونی دیگه بازی بعدی رو از دست بدی.
 

Mahdi_MM

کاربر سایت
Jul 16, 2013
268
مهم ترین عاملش ترک کردن و بازی نکردن دوستان هست. چند سال پیش که دوستان همه مشغول بازی بودن ولی کم کم همه رفتن سر خونه زندگی و ول کردن بازی رو، خب ادم انگیزه اش رو از دست میده، حسی که موقع آنلاین بازی کردن با رفقا بود دیگه چقدر باید بگردی یکی رو پیدا کنی که دوباره مثل قدیم مولتی بزنید؟
ملموس ترین مثالش میدونید چیه؟ همین چند سال پیش که تب کلش اف کلنز افتاده و تو خیابون همه دست به گوشی مشغول اتک زدن بودن و رو گوشی همه نصب بود
ولی الان باید با سلاح گرم و سرد یکی رو تهدید کنی تا بشینه کلش بازی کنه 😂
این یه نمونه از تاثیر دوست و آشنا روی بازی کردن،
منم دقیقا الان همین مشکل رو دارم. دیروز تو bloodborne کلی پاچه یه پرتغالی رو مالیدم تا نزدیک یک ساعت کوآپ بازی کنم 😂
یا از لیست بازی 100 تایی میرم آنلاین رد دد که فقط با یکی از دوستان قدیمی که یکی دوساعتی بازی کنم و ادامه زندگی
 
  • Like
Reactions: Sega_genesis

کاربرانی که این قسمت را مشاهده می‌کنند

Top
رمز عبور خود را فراموش کرده اید؟
or ثبت‌نام سریع از طریق سرویس‌های زیر