امتیاز کاربران به بازیهای کنسول نینتندو سویچ

sadegh93

کاربر سایت
Dec 19, 2011
3,334
با سلام خدمت دوستان .

تقریبا هر کنسولی نسبتا جدیدی در بازیسنتر چنین تاپیکی داره ، گفتم که برای این کنسول هم چنین تاپیکی زده بشه بهتره.

در این تاپیک نظرات و یا نمره و بررسی خودتون رو از بازیهای که روی این کنسول رفتید میتونید اعلام کنید تا سایر دوستان از تجربه یا نظر شما بهره مند بشوند.

باتشکر
 

mr-game&watch

کاربر سایت
Apr 26, 2012
1,084
fire emblem warriors three hopes
اول یک نکته رو بگم پرفورمنس بازی نسبت به Age of calamity واقعاً پیشرفت داشته.
با اینکه بازی رو هنوز تموم نکردم اما داستان بازی تا اینجا رضایت بخش بوده و کاملاً اون حس خاکستری بودن جهان رو انتقال میده
گیم پلی هم خوب هست اما ترجیح میدادم که سیستم کلاس های جادوگر بیشتر شبیه سری اصلی بود که خب با ذات موسو زیاد هم خوانی نداره
فقط یک مورد یکم رو مخم بود اونم اینه که وقتی از گیم پلی تند سری موسو سویچ میکنی رو بخش داستان که دوتا دیالوگ ساپورت رو ببینی به خاطر حالت ذهنی حوصله ام نمی کشید :-<

در کل بازی به طرفداران موسو و در درجه بعد به طرفداران فایر امبلم پیشنهاد میشه
8/10
 
  • Like
Reactions: SMM9 and Z-fan

Z-fan

▲‌ Triforce of Wisdom ▲
کاربر فعال
Jul 10, 2013
10,870
نام
سید محمد حسین
1669182308718.png

A Short Hike

A Short Hike یکی از اون ایندی های شدید ارزون و کوتاهیه که پاییز امسال از eshop خریدمش وقتی تخفیف خورد و بالاخره تونستم امتحان کنم ببینم چجوریه
و عالی بود. نمیشه خیلی از بازی شکایت کرد.
تو بازی شما نقش یه پنگوئن کوچولو رو دارید که با خاله اش رفته به یه جزیره توریستی/طبیعت گردی. این پنگوئن کوچولوی ما ولی گوشی اش آنتن نمیده تو جزیره و خاله اش بهش میگه تنها جایی که جزیره توش آنتن داریم یخورده نوک قله جزیره است. فلذا انگیزه شما برای رسیدن به نوک قله شروع میشه :D
گیم پلی بازی خیلی باحاله. یه جورایی مثل زلدا است. شما هم میتونی از در و دیوار بری بالا هم پرواز کنی. ولی اینا محدوده به تعداد پرهایی که داری و بازی جایی راهتو نبسته فقط بستگی داره چقدر پر گرفته باشی از گشت و گذار. و اوه مای گاد این جزیره با این که خیلی بزرگ نیست ولی پر شخصیت و سناریو و اتفاقات دوست داشتنیه. بهترین چیزش هم گرافیکشه که یادآور بازی های سه بعدی رو DS ـه ولی شدید به بازی استایل داده
کلا بازی ایه که همه جوره کوتاهس ولی تو رهنت میمونه از بس خوبه.

+ داستان به شدت ساده ولی دوست داشتنی با پایان فوق العاده
+ ایده باحال گیم پلی
+ جزئیات جزیره و شخصیت ها و فعالیت های باحالی که توش هست
+ گرافیک به شدت استایلیزه و خاص
+ کوتاه و به شدت شیرین

- کاش جزیره یه مپ سه بعدی ای چیزی داشت که موقعیت خودتو به نسبت بقیه لندمارک ها میتونستی بسنجی. چون توپوگرافی جزیره همین جوریش خیلی پیچیده است
- کنترل قایق رو اعصابه واقعا

9/10

=========================================

1669182873158.png

Spiritfarer

اینم مثل A Short Hike یه بازی ایندی با ارت استایل به شدت فوق العاده. داستان محشر و شخصیت های دوست داشتنیه با یه گیم پلی باحال و خاص در مورد سوار کردن ارواح و رسوندنشون به خواسته هاشون تا آماده رفتن به دنیای بعدی شن. مشکل اینه که برخلاف A Short Hike، این جا تو Spiritfarer بازی خیلی و به طرز احمقانه ای خیلی طولانیه
بازی همون جوری که گفتم در مورد یه دختره است به اسم استلا که یه روز Charon (قایق سوار معروف افسانه های یونان که روح آدما رو سوار قایق به دنیای زیرین میفرسته) به استلا میگه که میخواد جانشینش شه و به جاش ارواح رو به سمت دنیای بعد از مرگ هل بده. استلا قبول می کنه و شما صاحب کشتی کارون میشید. جایی که توش ارواح مردم تو ظاهر یه حیوون ساکن اش میشن و بعد چند روز سفر و درد و دل وا کردن گره های دلشون آماده میشن که استلا ببرتشون سمت دروازه عبور و وارد دنیای پس از مرگ شن. موسیقی، گرافیک داستان و گیم پلی همه اینا فوق العاده است تو این بازی
ولی به طرز احمقانه ای طولانیه. یه چیزی در حد 30 35 ساعت و من نتونستم آخر سر تمومش کنم با این که 30 ساعت ازش رفتم. ایده بازی با این که محشره ولی بعد 20 ساعت قشنگ رنگ میبازه و بین این جزیره ها گشتن با قایق ات بدجور خسته کننده میشه. روند پیشروی بازی هم متاسفانه خیلی کنده و Gameplay loop بازی جوریه که مجبوری زیاد بک ترکینگ کنیو برگردی جاهایی که قبلا بودی که اعصاب خورد کن تر می کنه قضیه رو
سر همین ارزش همچین بازی ای زیاد میاد پایین واسه من علی رغم همه چیزهایی که در موردش دوست دارم

+ آرت استایل و انیمیشن استثنایی شخصیت ها تو سبک دو بعدی
+ طراحی و اتمسفر جزیره ها و دنیای بازی
+ داستان و شخصیت ها و سرانجام های واقعا متفاوت و تفکربرانگیزشون
+ المان های شخصی سازی مختلف در مورد قایق

- به شدت طولانی
- چرخه گیم پلی از یه جایی به بعد خیلی تکراری میشه
- جزیره های اصلی علی رغم دیزاین و ظاهر شلوغ و بزرگشون توشون خیلی اتفاق خاصی نمی افته

6/10
 
آخرین ویرایش:

ashe

کاربر سایت
Jan 6, 2006
406
نام
سید محمد حسین
View attachment 277254

A Short Hike

A Short Hike یکی از اون ایندی های شدید ارزون و کوتاهیه که پاییز امسال از eshop خریدمش وقتی تخفیف خورد و بالاخره تونستم امتحان کنم ببینم چجوریه
و عالی بود. نمیشه خیلی از بازی شکایت کرد.
تو بازی شما نقش یه پنگوئن کوچولو رو دارید که با خاله اش رفته به یه جزیره توریستی/طبیعت گردی. این پنگوئن کوچولوی ما ولی گوشی اش آنتن نمیده تو جزیره و خاله اش بهش میگه تنها جایی که جزیره توش آنتن داریم یخورده نوک قله جزیره است. فلذا انگیزه شما برای رسیدن به نوک قله شروع میشه :D
گیم پلی بازی خیلی باحاله. یه جورایی مثل زلدا است. شما هم میتونی از در و دیوار بری بالا هم پرواز کنی. ولی اینا محدوده به تعداد پرهایی که داری و بازی جایی راهتو نبسته فقط بستگی داره چقدر پر گرفته باشی از گشت و گذار. و اوه مای گاد این جزیره با این که خیلی بزرگ نیست ولی پر شخصیت و سناریو و اتفاقات دوست داشتنیه. بهترین چیزش هم گرافیکشه که یادآور بازی های سه بعدی رو DS ـه ولی شدید به بازی استایل داده
کلا بازی ایه که همه جوره کوتاهس ولی تو رهنت میمونه از بس خوبه.

+ داستان به شدت ساده ولی دوست داشتنی با پایان فوق العاده
+ ایده باحال گیم پلی
+ جزئیات جزیره و شخصیت ها و فعالیت های باحالی که توش هست
+ گرافیک به شدت استایلیزه و خاص
+ کوتاه و به شدت شیرین

- کاش جزیره یه مپ سه بعدی ای چیزی داشت که موقعیت خودتو به نسبت بقیه لندمارک ها میتونستی بسنجی. چون توپوگرافی جزیره همین جوریش خیلی پیچیده است
- کنترل قایق رو اعصابه واقعا

9/10

==============================================================

View attachment 277255

Spiritfarer

اینم مثل A Short Hike یه بازی ایندی با ارت استایل به شدت فوق العاده. داستان محشر و شخصیت های دوست داشتنیه با یه گیم پلی باحال و خاص در مورد سوار کردن ارواح و رسوندنشون به خواسته هاشون تا آماده رفتن به دنیای بعدی شن. مشکل اینه که برخلاف A Short Hike، این جا تو Spiritfarer بازی خیلی و به طرز احمقانه ای خیلی طولانیه
بازی همون جوری که گفتم در مورد یه دختره است به اسم استلا که یه روز Charon (قایق سوار معروف افسانه های یونان که روح آدما رو سوار قایق به دنیای زیرین میفرسته) به استلا میگه که میخواد جانشینش شه و به جاش ارواح رو به سمت دنیای بعد از مرگ هل بده. استلا قبول می کنه و شما صاحب کشتی کارون میشید. جایی که توش ارواح مردم تو ظاهر یه حیوون ساکن اش میشن و بعد چند روز سفر و درد و دل وا کردن گره های دلشون آماده میشن که استلا ببرتشون سمت دروازه عبور و وارد دنیای پس از مرگ شن. موسیقی، گرافیک داستان و گیم پلی همه اینا فوق العاده است تو این بازی
ولی به طرز احمقانه ای طولانیه. یه چیزی در حد 30 35 ساعت و من نتونستم آخر سر تمومش کنم با این که 30 ساعت ازش رفتم. ایده بازی با این که محشره ولی بعد 20 ساعت قشنگ رنگ میبازه و بین این جزیره ها گشتن با قایق ات بدجور خسته کننده میشه. روند پیشروی بازی هم متاسفانه خیلی کنده و Gameplay loop بازی جوریه که مجبوری زیاد بک ترکینگ کنیو برگردی جاهایی که قبلا بودی که اعصاب خورد کن تر می کنه قضیه رو
سر همین ارزش همچین بازی ای زیاد میاد پایین واسه من علی رغم همه چیزهایی که در موردش دوست دارم

+ آرت استایل و انیمیشن استثنایی شخصیت ها تو سبک دو بعدی
+ طراحی و اتمسفر جزیره ها و دنیای بازی
+ داستان و شخصیت ها و سرانجام های واقعا متفاوت و تفکربرانگیزشون
+ المان های شخصی سازی مختلف در مورد قایق

- به شدت طولانی
- چرخه گیم پلی از یه جایی به بعد خیلی تکراری میشه
- جزیره های اصلی علی رغم دیزاین و ظاهر شلوغ و بزرگشون توشون خیلی اتفاق خاصی نمی افته

6/10
spritfarer را قبول دارم به شدت طولانی و دچار روند تکراری میشه و اینجاست که معجزه تروفی یا اچیومنت میاد وسط و به من یه انگیزه ای میداد که تمومش کنم در کل من با بازی خیلی حال کردم .حالا این نسل که گذشت امیدوارم تو کنسول بعدیش نینتندو یه سیستمی مثل اچیومنت یا تروفی پیاده کنه
 

Z-fan

▲‌ Triforce of Wisdom ▲
کاربر فعال
Jul 10, 2013
10,870
نام
سید محمد حسین
1669211231725.png

Gris

میشه گفت Gris دقیقا مصداق بازی "زیادی آرتیستیک" ـه :D
من حتی بعد از تموم شدنش هم نمیتونم با قاطعیت بگم بازی دقیقا در مورد چی بود. میتونم بگم برداشتم ازش این بود که داشت افسردگی رو به چهره می کشید. در نهایت اونش مهم نیست. ارزش بازی به عنوان یه قطعه هنری که درک پیامش به عهده مخاطبه واقعا بالاست
مشکل اینه که گیم پلی بازی خیلی خشک و خالیه و سریع خسته کننده میشه. البته اواخر بازی که همه قابلیت هات وا میشه یه سری مراحل خیلی خوب داریم ولی باید از یه سری از ملال آورترین مراحل پلتفرمر دو بعدی های چند سال اخیر رد شید تا بهشون برسید که یخورده اذیت کننده است.
اوه موسیقی هم منو سورپرایز کرد. واقعا بازی ایه که پرزنتیشن اش 10/10 ـه

+ هر چیزی که مربوط به قیافه بازی میشه... هر چییییزی
+ داستان قابل برداشت توسط مخاطب
+ موسیقی فوق العاده

- سرعت حرکت ناجور کند شخصیت
- طراحی مراحل ملال آور مخصوصا تو نیمه اول بازی

7/10

=======================================================

1669211690718.png

Donut County

مشکل دونات کانتی ایده و کمدیش نیست. نمیگم از این لحاظ همیشه برنده است ولی تا آخرین لحظه هم المان برای سورپرایز کردنتون داره
مشکلش اینه که برای همچین ایده ای خیلی کوتاهه
در نتیجه اون تاثیره رو نداره
نمیدونم شاید اگه بازی طولانی تر بود هم خسته کننده می شد. شاید هم تم کمدی خیلی به بازی از اول نمیومد و باید یه چیز جدی تر و احساسی تر میساختن. شایدم کاراکترا اون قدره که سازنده فکر می کنه بامزه نیستن.
شاید هم کلا من دنبال دلیل میگردم که توجیه کنم چرا از این بازی اون قدره که دلم میخواست لذت نبردم

+ کمدی محشر
+ ایده کاتاماری داماسی شکل که میتونی توش همه چی رو ببلعی
+ پازل های واقعا باحال مخصوصا تو مراحل جلوتر

- نمیدونم. خیلی هم خفن نیست :D

8/10
 

Z-fan

▲‌ Triforce of Wisdom ▲
کاربر فعال
Jul 10, 2013
10,870
نام
سید محمد حسین
1669345831107.png

Bayonetta 3

به نظرم میشه با قاطعیت گفت بایونتا 3 قطعا در حد انتظار همه کسایی که این همه سال منتظرش بودن ظاهر نشده. یه بخش هایی مثل روند داستان و ایده کلی اش یکی از عامل ناامیدی ملته یه بخش دیگه اش به این برمیگرده که کراگردانی هنری بازی با کارگردانی فنی بازی انگار چفت و بست نداشته سر همین بازی روی هم اثر زشت تری به نسبت دو تا بایونتای قبل به نظر می رسه (حتی اگه بخوایم به صورت تکنیکی نگاه کنیم همچین چیزی عملا درست نیست)
حالا سوال این جاست
که آیا با این مشکلات کنار میایید و عاشق بقیه بخش های بازی می شید یا نه.
برای من گرافیک بازی اساسا مسئله ای نبود. در نظر گرفتن این که من بازی رو تماما رو حالت دستی تموم کردم حس نکردم چیزی روون نباشه. اورآل بازی قطعا از همین الان نیاز به یه ریمستر داره ولی فرض من این جا اینه یکی از اون بازی های قدیمی دوران نسل هفت رو داریم بازی می کنیم (فقط این بار به صورت دستی)
عوضش هولی شعط... اکشن ست پیس ها، طراحی مراحل و طراحی دشمن های عجیب غریب و خفن تر از همشون طراحی سلاح و های هیولاهایی که میتونی با بایونتا حمل کنی همه شون یه کاری کردن گیم پلی و کامبت بایونتا راحت یکی از Over the Top ترین و غنی ترین سیستم کامبت های کل تاریخ این ژانر باشه که به خاطر سیستم مدال دهی اش بهتر از هر سیستم دیگه ای به سرعت و تکنیک و مهارت ضربه نخوردنت پاداش میده. تو بایونتا 3 هم راحتتر از هر دو تا بازی دیگه میشه این Verse ها رو واسه گرفتن مدال های جدید تکرار کرد که یه بخش عظیمی از پروسه ملال آور بایونتا های قبلی رو از بین می بره و اورآل ارزش تکرار بازی رو خیلی بالاتر می بره.
طراحی مراحل هم با این که به لحاظ ظاهری آن چنان "واو" نیستند ولی خیلی خوب به پلیری که بین ورس ها محیط رو شخم میزنه (برخلاف بایونتا 1 و2) جایزه میده. بازی هم کلا سیکرت میکرت زیاد داره و طراحی چلنج های بازی هم خیلی تنوع بالایی دارندو
البته بی مشکل هم نیست دوباره بازی
داستان هنوز مشکل منه و حس می کنم یه سری از "غافلگیری" های بازی تو اکت نهایی اش خیلی راحت میتونست تو روند بازی شکل بگیره تا بار احساسی پایان بازی بیشتر باشه و اورآل بازی خیلی میتونست بیشتر روی رابطه احساسی شخصیت ها کار کنه به جای یه پلات ساده تعقیب و گریز که الان داره. و این که برای بازی ای که همچین فیزیکی پلتفرمینگ کماکان درب و داغونی داره، اصرار بازی واسه کالکتیبل های وابسته بهش واقعا برام سوال برانگیزه
و یه مورد دیگه هم اینه که بازی به صورت خیلی دقیق یه کاری می کنه که همه هیولاهای قابل کنترل بازی رو امتحان کنی. ولی به هیچ وجه همچین اراده ای رو برای اسلحه ها و تنوع عجیب غریب شون نداره (این مشکل رو DMC ها هم دارن به نظرم) مشکل کلی ژانره به نظرم و حداقل بایونتا 3 اون قدره که فکر می کردم بد نیست تو این زمینه ولی کاش بازی بیشتر هلم میداد تا اسلحه های مختلف رو امتحان می کردم
خلاصه نمیتونم بگم در حد همه انتظارات منم ظاهر شد... ولی قطعا عنوان عالی ایه و خیلی فراتر از ناامید کننده است

+ پیشرفت خیلی زیاد تو سیستم های جزئی و کلی گیم پلی
+ ست پیس های فوق العاده خفن تو رویارویی با باس ها و مراحل بازی
+ یکی از بهترین کامبت سیستم های تاریخ ژانر اکشن
+ ارزش تکرار به شدت بالا
+ تنوع بالای دشمن ها، اسلحه ها و چلنج های بازی

- یه سری موارد مربوط به روایت داستان
- پلتفرمینگ عجیب و سخت قابل کنترل
- عدم هماهنگی بین گرافیک فنی و هنری

8.5/10

===============================================

1669347985713.png

It's Fucken Picross, of course It's GOOD :D
فقط باید من این بخش چند نفره اش رو یه بار امتحان کنم
به نظرم حل کردن 100 تا پازل کافیه تا بخوام نمره بدم :>

+ It's Picross
+ مدهای مختلف بازی واقعا جالب و متنوع اند

- اگه میشه کمتر عکس حشره مشره و گل مل بذارن. یه چی باشه ادم از رو سیلوئت آخر حدس میزنه یخورده حال کنه

9/10
 

Z-fan

▲‌ Triforce of Wisdom ▲
کاربر فعال
Jul 10, 2013
10,870
نام
سید محمد حسین
1669447647212.png

The Stanely Parable Ultra Deluxe

این بازی واقعا بیخود نیست جزو بهترین ها و کلاسیک های ژانر ادونچره
استایلش، نویسندگی اش و صداپیشگی اش فوق العاده اش
نمیشه ایرادی ازش گرفت... نمیشه هم ازش خیلی چیزی گفت که اسپویل نشه (اوکی اسپویلر.... اضافه کردن سطل به بازی خیلی حرکت Meta ـی بود :D)
بازی مخصوصا تو چیزایی که تو بخش Ultra Deluxe اش اضافه کرده واقعا استثنایی ـه

+ کمدی فوق العاده
+ Self Aware بودن بازی به بهترین شکل ممکن
+ پورت واقعا تر و تمیز رو سوییچ
+ تعداد زیاد راه های مخفی و سر و اسرار کوچولو و بزرگ

- بازی رو نمیشه خیلی طولانی پشت هم بازی کرد
- از یه جایی به بعد سخت میشه فهمید کجاهای بازی رو رفتی و کجاهاش رو نرفتی

9.5/10

============================================

1669447997891.png

Sonic Colors Ultimate

نمیشه فقط ریمسترهای خوب رو این جا بیاریم نمره بدیم
وقت ریمسترهای بــــــــــده :D
Sonic Colors یکی از اون بازی های سونیک بود که سال ها به خاطر این که انحصاری Wii بود نتونستم تجربه اش کنم (مثل Mario Galaxy) ولی ماریو گلکسی کجا... این آشغال کجا
مشکلات سونیک کالرز زیاده ولی اول از همه باید بگم به طرز احمقانه ای این بازی رو سوییچ زشت تر از نسخه Wii به نظر میرسه.
ما رو باش می گفتیم پورت Skyward Sword رو سوییچ ریمستر ضعیفیه و هیچی اضافه نداره. نگو از اونم میشه پایین تر اومد. پورتی که رو سیستم جدیدتر بدتر از سیستم قدیمی تر اجرا شه و به نظر برسه... WTF
فیزیک بازی رو مخه، انیمیشن ها به شدت خشک اند. طراحی مراحل انصافا خوبه ولی دوباره به خاطر فیزیک مریض پرش سونیک میخوای کله ات رو بکوبی تو دیوار. قابلیت Wisp ها چیز خاصی نیستن. دیوارهای نامرئی تو مراحل این قدر زیاده که میخوام کله ام رو خورد کنم و از همه بدتر داستان. اگه بگیم داستانی وجود داشته باشه. باو این چه شخصیتیه از سونیک و تیلز این جا ساختید. بخدا ماریو هم این قدر خشک و بی روح نیست چجوری اینا از Sonic Unleashed با اون داستان و بسا فایت های محشر و فوق العاده به همچین زباله تک بعدی ای رسیدن
اه اعصابم خورد شد

+ طراحی مراحل خوبه

- همه چی غیر از طراحی مراحل

3/10
 

Z-fan

▲‌ Triforce of Wisdom ▲
کاربر فعال
Jul 10, 2013
10,870
نام
سید محمد حسین
1669612385840.png

Mario + Rabbids Sparks of Hope

راستش من با نسخه اول Mario + Rabbids خیلی حال نکردم و همون اواسطش دراپش کردم
این یکی ولی محشره. هم به لحاظ گرافیکی و دیزاین و اینا خیلی پیشرفت کرده هم گیم پلی مخصوصا خیلی رشد کرده نسبت به نسخه قبل
در کل بازی ایه که به نسبت نسخه اولش خیلی هویت بیشتری برای خودش داره و خیلی از مشکلات نسخه قبل رو تا حد زیادی هم رفع کرده
بازی گیم پلی تاکتیکالش خیلی اعتیاد آوره و سیستم جدید اسپارک ها میذاره خیلی بیشتر از قبل استایل خودتو تو بازی کردن داشته باشی

+ کلهم سیستم اسپارک ها
+ دنیای رنگارنگ و قابل گشت و گذار بازی
+ معماهایی که برخلاف نسخه قبل این جا خیلی خوب تنوع خودشون رو تا آخر بازی حفظ می کنند
+ باس فایت های نفس گیر
+ جاهایی که کمدی بازی جواب میده خیلی بامزه است
+ تغییرات گیم پلی و شعاعی شدن حرکات به جای خونه خونه بودنشون به کل تجربه بازی رو چند برابر بهتر کرده
+ موسیقی طوفانی

- جاهایی که کمدی جواب نمیده خیلی لوس و بیمزه است
- در رابطه با هیل کردن کاراکترها بازی یخورده آنبالانس ـه
- کنترل کاراکترها تو بخش گشت و گذار یخورده سخت و چغره
- یکی دو تا باگ اعصاب خورد کن

8/10


============================================

maxresdefault.jpg

Chicory: A Colorful Tale

چیکوری فوق العاده است... فوق العادهههه
آدم میمونه چجوری همچین بازی های ایندی ای میان بیرون بعضی موقع ها.
برای توضیح خیلی ساده. فرمول زلداهای کلاسیک رو تصور کنید (اگه نمیدونید فرمول زلداهای کلاسیک چیه که هیچی :D) فقط توش به شخصیت اصلی این قابلیت رو بدید که بتونه کل دنیا رو رنگ کنه
درسته
کل دنیا
از شخصیت ها و NPC گرفته تا ساختمون ها و آبجکت ها و حتی لباس شخصیت اصلی
از این جا به بعد شما قلم زن افسانه ای سرزمین اید. کسی که با این که استعدادی تو نقاشی نداره ولی قلم افسانه ای از استادش (اگه بشه اسم رییسی که نظافتچی شی رو بذاری استاد :D) بهش به ارث رسیده و باید سرزمین خونگیش که به خاطر یه نفرین رنگ و روش از بین رفته رو به حالت عادی برگردونید
داستان فوق العاده احساسی و قشنگ. پر لحظه های به یاد موندنی و روند پیشروی ای که خیلی یادآور زلداهای کلاسیک و آزمون هاییه که لینک باید میگذروند تا خودشو به عنوان قهرمان ثابت می کرد این جا هه همینه
همه چی از شروع تا پایان متنوع و بی نظیره. فقط تنها مشکل بازی اینه که بازی کردنش با جوی استیک خیلی سخته
خوشبختانه رو سوییچ تاچ میشه استفاده می کرد (و موس و کیبورد هم روی کامپیوتر ایده آل ترین حالت برای بازیه) ولی با بقیه دسته ها روی بقیه پلتفرم ها ممکنه یخورده به مشکل بخورید.

+ ایده گیم پلی محشر
+ معماهای متنوع و خارق العاده
+ داستان و پیامش در مورد اعتماد به نفس و خودباوری
+ موسیقی و گرافیک به شدت خاصی و به یاد موندنی

- بازی با دسته یخورده سخته پلی دادنش

9.5/10
 

SMM9

عضو تحریریه
Aug 9, 2010
6,367
نام
مرتضی
Mario + Rabbids Sparks of Hope

تو نسخه اول با بخش مبارزات خیلی حال کردم اما تو گشت و گذار و معما و ... شدیدا عنوان داغونی بود برام. انتظارم از این نسخه این بود که بخش ادونچر تقویت بشه اما تو محصول نهایی علاوه بر بخش ادونچر مبارزات هم به شدت بهبود پیدا کرد. سیستم اسپارک‌ها واقعا روند گیم پلی رو توی مبارزات زیر و رو کرد. الان بخش داستانی رو بعد 30 ساعت تموم کردم ولی میدونم که چند روز بعد هوس میکنم دوباره برم تو بازی و دو سه تا مبارزه اساسی تو مپ پیدا کنم و برم تو کارش :D
همه دنیاهای بازی مپ بزرگ و پر و پیمونی دارند و قطعا تو یه دور بازی کردن نمیشه کاملش کرد. معماها و کالکتبل ها هم خیلی زیادن هم نحوه حل معماها و پیدا کردن بعضی کالکتبل ها خیلی جالبه. تنها چیزی که خوشم نیومد ازش تغییر سبک گرافیکی بازی بود که من نسخه اول رو بیشتر دوست داشتم. در کل بازی قطعا فراتر از انتظارم بود و تا الان بهترین بازی بود که تو پاییز انجام دادم.

9.5/10
 

کاربرانی که این قسمت را مشاهده می‌کنند

تبلیغات متنی

Top
رمز عبور خود را فراموش کرده اید؟
or ثبت‌نام سریع از طریق سرویس‌های زیر